Amsterdam 12-04-2006
Aan:
De tijdelijke commissie TBS
Postbus: 20018
2500EA Den Haag
Onderwerp: Beloofde vervolgbrief op brief van 01-04-2006 (bijgevoegd).
Geachte commissieleden :
Voor ik mijn beknopte verhaal doe, wil ik allereerst benadrukken dat deze brief in algemene zin bedoeld is voor een eerlijkere rechtsgang te bevorderen en om de commissie een indruk te geven hoe e.e.a. in het huidige systeem dramatisch verkeerd uit kan pakken en nieuwe slachtoffers kan maken aan meerdere kanten op kosten van de samenleving in het geheel.. De algemene aard komt voort uit het feit dat de afgelopen jaren o.a. via internetactiviteiten waaronder advies geven aan ouders en kinderen veel lotgenoten bereikt zijn, waarvan xc3xa9xc3xa9n lijn is te ontdekken in psychiatrisch c.q. jeugdzorg falen.
Overigens ligt het geenszins in mijn bedoeling met deze brief aandacht voor de persoonlijke kant van onze zaak te krijgen, daar de commissie daar niet voor ingesteld is en ik van Trias Politica oftewel spreiding van staatsmacht op de hoogte ben. Mijn persoonlijke beknopte voorbeeld is er xc3xa9xc3xa9n van velen, en bedoeld om nieuwe drama’s zoals deze in de toekomst te voorkomen.
Om een kleine indruk te geven hoe e.e.a. met mijn zoon die onterecht in TBS zit begonnen c.q. verlopen is zal ik beginnen bij dat hij zo’n jaar of zeven was.
Tot zijn zevende jaar hebben wij (de ouders) thuis nooit problemen met onze zoon gehad, als ouders waren we consequent voor beide zoon’s waarvan de xc3xa9xc3xa9n vrijwel vanzelf ging en de ander (onterecht veroordeelde) meer sturing nodig had wat ook goed werkte. Op de basisschool ging het rond die tijd mis nadat de vaste consequente leraar van mijn zoon ging verhuizen, en in aanloop hier naar niet meer dagelijks voor de klas stond. De school die inmiddels verworden was tot een leerlinghouderij met losse leerkrachten waar alleen de leerling zelf nog fulltime aanwezig was, kon geen tijd meer besteden aan leerlingen die “anders” waren, of beter gezegt investeerde alleen in de makkelijksten.
Daar er geen enkele sprake was van overdracht c.q. terugkoppeling van eventuele problemen door de leerkrachten, werd toe e.e.a. gexc3xabscaleerd was zonder dat we daar vooraf van op de hoogte gebracht waren mijn zoon naar het speciaal onderwijs Z.M.O.K (Zeer Moeilijk Opvoedbare Kinderen) nu Cluster 4 scholen verwezen. Mijn andere zoon die in een andere klas van het “gewone” onderwijs zat en goed ging bleef op de school waar zijn broer vanaf moest. Vanaf dat moment is alles op school snel bergafwaarts gegaan met de nodige ZMOK wisselingen, ziekenhuisonderzoek/ Riagg/ ziekenhuisonderzoek/ Riagg/ Jeugdzorg etc. etc. en uiteindelijk bij de onterechte strafzaken de Raad in zicht kwam.
DSM-IV etiketjes waren net zo wisselvallig als het weer, rapportages die keer op keer door anderen geschreven waren zijn zo willekeurig gekleurd en/ of suggestief door rapporteurs/ onderzoekers/ psychologen/ psychiaters en jeugdzorgmedewerkers ingevuld, dat ik alleen al voor de dingen van mijn zoon en de omgeving er omheen die verkeerd op papier staan tijden nodig zou hebben om alles recht te zetten. Iets wat verkeerd gerapporteerd is wordt vaak niet meer veranderd, interne journaals hebben mensen al helemaal geen zicht op met alle gevolgen vandien…
Dit zeer gevaarlijke probleem zie je door de hele linie van mensen die met dit soort instanties te maken hebben heen steeds terugkomen, zeer gevaarlijk omdat deze rapporten c.q. psychiatrie etiketjes misbruikt worden voor allerlei verregaande maatregelen/ uithuisplaatsingen (OTS)/ gedwongen opname en/ of uiteindelijk PIJ (jeugd TBS) of TBS (waarvan de volwassen TBS vanaf 16 jaar gegeven kan worden) Maatregelen die een betrokkene steeds verder rechteloos kunnen maken. Dan spreken we nog maar niet over wetenschappelijk onderzoek uitgevoerd op bestaande rapportages waarvan er velen niet met de werkelijkheid stroken.
Met psychiatrische etiketjes worden waarheden zoals bijvoorbeeld bij onterecht opgeslotenen opeens als externaliseren en/ of geen ziektebeeld-inzicht uitgelegd, blijft iemand daarin hangen en gaat daardoor van kwaadheid uit zijn dak dan heeft die opeens een psychose en/ of wordt het recidive risico hoger ingeschat in het geval dat iemand in een psychiatrische instelling opgesloten zit etc. etc. etc. Vanaf het begin worden serieuze problemen niet aangepakt of aangekaart bij de verantwoordelijken, keer op keer als je jou kind steeds verder weg ziet zakken hoor je als ouder/ s dat je gelijk heb maar dat de hulpverlening het vanuit Haagsche regelgeving ermee moet doen, niemand vanuit dit soort branche’s voelt zich geroepen de echte misstanden aan te kaarten, daar de eigen boterham verzekerd is.
Alle eigenlijke problemen worden weggemoffeld door ze te vermedicaliseren of pathologiseren, waardoor problemen vaak nog groter worden. Het eerste waar men mee klaar staat, is medicatie op wat ik toen nog niet maar nu wel weet, wetenschappelijk en/ of medisch ononderbouwde classificaties uit de “bijbel” van de psychiatrie, de DSM waarin bij elke uitgave de “stoornissen” stijgen (zie de eerdere bijgevoegde brief), de gezondheidszorg kosten steeds verder verhoogt, en dan nog maar niet gesproken over de levensgevaarlijke experimenten met de samenleving als labaratorium. Gaat het daarna goed mis, dan pakken goedbedoelde bezuinigingsmaatregelen totaal verkeerd uit ten koste van nieuwe slachtoffers, en geldelijke kosten die vele malen hoger zijn als voorzien. En dan hebben we het ook nog maar niet over de kosten van volwassenen die door al deze ellende zelf stranden en/ of op een andere manier uitvallen, of dat in de huiselijke sfeer afreageren.
Levensgevaarlijk, omdat er ook steeds meer achtergehouden informatie van psychiatrische medicatie voor handen komt, waaronder bijwerkingen als psychose, suxc3xafcide en/ of aan medicatie gerealateerd geweld. Mijn zoon die absoluut niet makkelijk is heeft zijn extreemste perioden juist doormaakt ten tijde van medicatie die dat zou moeten voorkomen, en ook al is het moeilijk te bewijzen dat dit van medicatie komt, zijn dit wel de constateringen die wij als ouders zelf gedaan hebben. Ook wijzen steeds meer onderzoeken in het buitenland in deze richting of was er al meer over bekend wat ouders onthouden werd. De probleemoplossing zit ook zeker niet in medicatie onderdrukking (want dat doet het), maar in oplossingen van o.a. het onderwijs, waar kinderen die “anders” zijn al snel uitgekotst worden, en er een nieuwe “norm” ontstaat van een explosieve mix van “probleemkinderen”.
Uiteindelijk ging mijn zoon aan de drugs, die zowel op scholen als in jeugdzorginstellingen als in jeugdgevangenissen volop aanwezig waren. Als je daar als ouder iets van zegt, dan wordt het onder het tapijt geveegd, de goede naam van de instelling gaat boven de klokkeluider, sommige groepsleiders/ leraren en/ of bewaarders blowen net zo hard mee, oftewel de vicueuze cirkel wordt in stand gehouden op plaatsen waar dit uit den boze zou moeten zijn. Uitermate bizar nu tijdens de openbare debatten van uw tijdelijke TBS commissie uit diverse monden te horen was dat de psychiatrie en ook de TBS met veel drugproblematiek te maken heeft. Nog bizarrer wordt e.e.a. als Dr. P.J.A. v P. van de Forensisch Psychiatrische Dienst uit D. B. die op 15-03-2006 bij u tijdens de openbare verhoren was zei: “Dat alcohol/ drugs en amfetamine het gevaar op delicten vergroot bij mensen met een stoornis, mensen waar we anders geen “last” van hebben.”
Diezelfde psychiatrie schrijft aan vele tienduizenden kinderen met o.a. ADHD amfetamineachtige drugs voor, ook mijn zoon heeft deze rotzooi moeten slikken, zie hieronder twee stukjes uit stelling van kleintje muurkrant op internet wat de Wereld Gezondheids Organisatie hier 30 jaar geleden al over wist, en zie daaronder wat de Amerikaanse psychiater Peter Breggin over medicatie in het algemeen zei :
Ritalin (= methylfenidaat hydrochloride) is het belangrijkste medicijn waarmee ADHD wordt bestreden. De Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA) heeft Ritalin gekwalificeerd als een ‘klasse 2 drug’ wat ook door andere landen wordt onderschreven. Dat is dezelfde categorie als bijvoorbeeld cocaxc3xafne en amfetaminen (‘speed’ in de Amerikaanse volksmond). Het zijn drugs met een allerhoogst gevaar voor verslaving en misbruik. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) kwam dertig jaar geleden al tot dezelfde conclusie.
Ritalin heeft sterke chemische overeenkomsten met amfetaminen en cocaxc3xafne en heeft ook dezelfde bijwerkingen.
Volgens de Amerikaanse psychiater Peter Breggin, directeur van het Internationale Centrum voor de Studie van Psychiatrie en Psychologie, zijn afwijkingen in de hersenen vrijwel zeker te wijten aan een eerdere blootstelling van een psychiatrische medicatie. (1) Ook meent hij dat ontwenningsverschijnselen bij stopzetting van Ritalin vaak leidt tot depressie, vermoeidheid en zelfmoordneigingen wat weer kan leiden tot nieuwe medicatie. Hij legt ook een verband met de toenemende agressiviteit en geweld op scholen en het gebruik van psychiatrische medicijnen. (2)
(1) Toxic Psychiatry / Peter R. Breggin, M.D. St. Martin’s Press (1994)
(2) Talking Back to Ritalin / Peter R. Breggin, M.D. Common Courage Press 1998
En dit schrijft de psychiatrie die zelf voor een groot deel zijn brood verdient aan deze problematiek, door aan kinderen op kosten van de “staat” waar hele legers ouders die ten einde raad zijn op goed vertrouwen in trappen, nieuwe toekomstige werkgelegenheid voor de psychiatrie zelf dus, op een “stoornis” waar GEEN enkele medische en/ of wetenschappelijke onderbouwing voor is, en i.p.v. hulp xc3xa9xc3xa9n of meer problemen in de toekomst erbij voor terug komen, nog afgezien van de schade op de lange duur, met allemaal hun eigen prijskaartje. En wat te denken van bepalen “toerekeningsvatbaarheid” als er zoals vaak drugs in het spel zijn, waarbij het culpa in causa pricipe bepaalt “Dat, bijvoorbeeld, dronkenschap of drugsgebruik en het benevelde bewustzijn vandien, geen reden is of van schulduitsluiting kan zijn. Het moment van schuld ligt (dan) in het moment waarop de verdachte besloot alcohol te drinken of drugs te gebruiken. Toch wordt druggebruik opzich door de psychiatrie ook als “stoornis” gezien, wat weer recht tegen culpa in causa principe indruist.
Dan even terug naar de Pro Justitia rapportage van mijn zoon, xc3xa9xc3xa9n van de sprekers bij de openbare zittingen was de rapporteur van het rapport van mijn zoon waar ik u xc3xa9xc3xa9n passage niet uit wil onthouden: “Er is sprake van een verminderde toerekeningsvatbaarheid indien het tenlastegelegde bewezen wordt geacht…” Toerekeningsvatbaarheid die zo en zo al om streden is, daar hier ook geen enkel wetenschappelijk en/ of medisch bewijs voor is, heb je of heb je niet, maar dan aantoonbaar, en niet als een rechter het zegt, dit is toch nog nauwelijks serieus te nemen, toch nemen rechters dit serieus….. En dan nog ijskoud bij de openbare verhoren met droge ogen ervoor pleiten dat er naar Pro Justitia rapportages teruggekoppeld zou moeten worden, rapportages die niet te vertrouwen zijn…
Ook Prof.dr. H.J.C. van M. Hoogleraar forensische psychiatrie, E. Universiteit bevestigde in uw commissie op 13-03-2006 dat “psychiatrie geen exacte wetenschap is, als dat er geen meetschaal voor ontoerekeningsvatbaarheid bestaat.”
Mw. prof. C. de R. van het T.-instituut die op 17-03-2006 ook bij u geweest is had nog niet zo lang geleden in een tijdschrift aangegeven, “Dat men bij ontkennende verdachten Pro Justitia rapportage terug zou moeten verwijzen naar de rechtbank. iets wat dan voor betrokkene een zware straf zou opleveren” Dat alles is nog beter dan door geschonden mensenrechten in een systeem komen waar je niet meer uitkomt, tenzij je de mazzel heb dat de echte dader net als bij de Schiedammer Parkmoord zich op een presenteerblaadje aangeeft bij de politie, en anders blijf je zitten waar je zit. Gebeuren er dan uiteindelijk binnen ongelukken omdat het onrecht teveel wordt, dan heeft bij voorbaat de TBSser het gedaan, omdat de meesten die bekend hebben er terecht zitten, en fouten op voorhand buiten de psychiatrie liggen, de “patixc3xabnt” heeft immers geen beeld van zijn eigen “ziekteinzicht.”
Bij de Schiedammer Parkmoord kwam de psychiatrie er nog redelijk goed vanaf omdat de onterecht veroordeelde wel een strafblad op het gebied had waarvoor die opgepakt was, desondanks zijn er door de psychiatrie nieuwe slachtoffers gevallen, omdat de echte dader zijn gang kon gaan. Maar heel Nederland zou staan te denderen op zijn grondvesten als er iemand met een blanco strafblad dit had overkomen, met de huidige manier van werken een kwestie van tijd… Het is dan te hopen dat mensen niet onder de gedwongen medicatie en/ of andere destructieve “behandelingen” zitten, medicatie die ook voor terecht veroordeelden tot nieuwe geweldadigheden en weer werk voor de psychiatrie die zo zichzelf in stand houd zal zorgen, ten koste van nieuwe slachtoffers.
Zo zijn er bij de openbare verhoren veel onzin en tegenstrijdigheden over psychoten en persoonlijkheids etc. uit psychiatrische hoek te horen geweest, muntjes opgooien, loodjes trekken, wie van de drie, belasting op vet voor dikke mensen, voor een paar biertjes de longstay in, u heeft het allemaal de revue zien passeren. “Stoornissen” die onterecht op xc3xa9xc3xa9n hoop geveegd werden met echte ziektes. Het verschil, echte ziektes zijn ontdekt en in de boeken bijgeschreven, de psychiatrie classificeerd alle menselijke eigenschappen door middel van stemming in de DSM, en zoekt of liever gezegt verzint er vervolgens ziekten bij, waardoor het begrip goed en kwaad verkwanselt is, en daders opeens “patixc3xabnten” worden i.p.v. gestraft.
Prof. dr. J.A. S. Bijzonder hoogleraar Richtlijnontwikkeling in de geestelijke gezondheidszorg maakte het wel heel bont, door te stellen “dat kinderen net zo vals als honden opgevoed worden, ook xc3xa9xc3xa9n orgaan wat even uitmaakt wat artsen te lezen krijgen of niet, onder het motto dat ze daar toch geen tijd voor zouden hebben,” is gezien de gevaarlijke belangenverstrengeling onwenselijk, artsen worden nu al vaak met van alles en nog wat benaderd om maar pillen voor te schrijven, dat in handen van xc3xa9xc3xa9n beweging geven maakt het nog makkelijker voor omkoping met bijkomend gevaar, hierover is zijn zeer veel publicaties geschreven.
Het meest gevaarlijke en schokkende vond ik de PR voor dwang wetgeving en medicatie, een “dodelijke” combinatie waarbij de macht van de psychiatrie boven de staatsmacht uit zou kunnen groeien als de wetgever alleen oog voor de technische relevantie ervan zou houden en het totale plaatje zoals ik u geschets heb op de praktijk uit het oog verliest, met alle gevaarlijke gevolgen vandien… Temeer omdat op de laatste dag van de openbare verhoren duidelijk werd dat minister Hoogervorst en Donner samen een wertsvoorstel voor verruiming van de BOPZ ingediend hebben en tijdens de verhoren meer dan eens bleek dat de psychiatrie verruiming van de BOPZ de TBS incidenten als troef ingezet heeft, en dit zeer gevaarlijke ontwikkelingen zijn…
Temeer omdat uit de geschiedenis bekend is dat er uitspraken binnen de psychiatrie gedaan zijn om meer invloed te krijgen aangaande religie/ onderwijs en justitie, waarvan de laatste de moeilijkste zou zijn. Iedereen die om zich heen kijkt kan constateren dat aangaande religie en onderwijs de buit al binnen is. wat die laatste betreft, zijn scholen i.p.v. onderwijsinstellingen verlengstukken van de geestelijke gezondheidsinstellingen geworden waar steeds meer kinderen gedrogeerd worden.
Daklozen, druggebruikers, kinderen en/ of volwassenen die overal uitgekotst zijn toen ze nog hulp dachten te kunnen krijgen in de longstay wat gezien de minimale uitstroom een verkapte levenslang is, had ik in een rijk en beschaafd land als Nederland nooit durven vermoeden. Daklozen die er dagelijks bijkomen omdat mensen in een geliberaliseerde ongelijke woonmarkt structureel aan het eind van hun geld een steeds groter stuk maand overhouden. Kinderen die door Bureau Jeugdzorg opgevangen worden als het zover is, met de daaraan verbonden kosten waarvan je een heel gezin in xc3xa9xc3xa9n van de duurste hotels kan onderbrengen, maar iedereen zwijgt….. De psychische schade is vergeleken bij de materixc3xable zoals door uitval in uitkeringen/ inrichtingen/ (jeugd) gevangenissen etc. etc. is niet in geld uit te drukken… De heer J. S. van slachtofferhulp merkte terecht op, “Wanneer er nu eindelijk eens iets aan preventie gedaan gaat worden voor slachtoffers?” Ik wil hier aan toe voegen dat voorkomen nog altijd beter is dan genezen…
Tot slot wil ik met een opmerking van Uwe Dxc3xb6nisch-Seidel Landesbeauftagter fxc3xbcr den Maxc3x9fregelvollzug uit Duitsland afsluiten, die op de laatste dag van de verhoren zei, dat we moeten oppassen dat we in Europa geen mensen op gaan sluiten die niet in het systeem passen, ik vind dit wijze theoretische woorden, maar maak me grote zorgen over de praktijk. Ik hoop dan ook dat uw aanbevelingen van straks, er xc3xa9xc3xa9n van wijsheid en gerechtigheid zal zijn, xc3xa9xc3xa9n die de verschillende ministeries overlappen, met kansen voor jongeren, ongesubsidieerde arbeid waarvan betaalbare huisvesting gerealiseerd kan worden, dan kan de psychiatrie verder ontmanteld worden, daar het goedkoopste systeem kansen op toekomst hebben is….
Met vriendelijke groet en in afwachting van uw antwoordt verblijf ik, ik ben ten aller tijde bereid e.e.a. nader toe toe te lichten.
